System zgrzewania ogniowego, jest w praktyce szczególnie uciążliwy i trudny, tym nie mniej w wielu przypadkach niezbędny. Z całą pewnością znano ją i stosowano nie tylko do zgrzewania łupki, ale i do realizowania określonych przedmiotów, jak choćby siekierek, na których z reguły przedstawiony jest spoina powstały w miejscu styku łączonych obszarów. Brama przesuwna na profilu samojezdnym
Ściąganie - skuwanie żelaza od pokaźnego do niewielkiego, czyli ostrzenie, To najprawdopodobniej najważniejsza sposób a kowalska, można ją wykorzystać na sporo metod.
Spęczanie to “zgrubianie” żelaza. Najczęściej spęcza się zakończenia prętów, choć niejednokrotnie też w centrum - co jest wyraźnie trudniejsze. Taka końcówka najefektowniej łączy się z przekuciem.
Spłaszczanie- to chyba najprostsza procedura kowalska, choć jak każda wymaga artyzmu.
Przekucia - to jedna z najważniejszych procedur kowalskich, choć nieliczni dzisiaj kowale ją stosują. Problemy z jej stosowaniem widzi się na każdym kroku - określenie odległości między przekuciami, perfekcyjne przekucie po środku pręta i przede wszystkim czasochłonność.